Coś mamy - sylwetki bydowlańców

Wśród marką lokalną a regionem zachodzi sprzężenie zwrotne. Marka stosuje region do swego rozwoju, promując go zarazem w gronie własnych odbiorców, poprzez co czyni region bardziej znanym i pożądanych wśród potencjalnych inwestorów. Przykładem zachodniopomorskiego lokalnego produktu są Miody Drahimskie, które wzięły własną nazwę od Drahima i jego ponad tysiącletniego dziedzictwa. - Miejsca tego próżno szukać na obecnych mapach- opowiadaMarek Sztark. -Podzieliło ono bolesny los wielu pomorskich osad, które wraz z końcem II Wojny —wiatowej pozbawiono prawa do imienia, nadanego im przed wiekami przez wiele osób, którzy wybrali to miejsce na własną \"Małą Ojczyznę\". Innymi produktami są wędliny, które skrzętnie poszukuje w regionie firma Berti, oferując je potem w osobistych sklepach. - Między innymi ze względu na żywność produkowaną na podstawie starych receptur nazwaliśmy osobiste sklepy staropolskimi- tłumaczyAndrzej Lebdowicz, prezes Berti. -Okazuje się, że w zachodniopomorskim jest czym się pochwalić, tylko należy to odnaleźć. Przykładem Chleb Staropolski, produkowany według przedwojennych przepisów, czy świetne sery kozie spod Stargardu Szczecińskiego. Produkty lokalne w bardzo wielu przypadkach powstają z pominięciem unijnych norm. Strefa ich sprzedaży jest jednak ograniczona. Lokalne produkty są smaczniejsze od wytwarzanych masowo, a w dodatku są niepowtarzalne. Dlatego Komisja Europejska zezwala na produkcję tego typu żywności odstępując od osobistych rygorystycznych przepisów. Można ubiegać się o takie zezwolenie na bazie tzw. derogacji, czyli wyjątków od unijnych reguł. Decyzje KE w tych sprawach w wielu sytuacjach opatrzone są urzędowym podpisem:Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa. Na bazie decyzji Komisji Europejskiej kraje członkowskie same decydują, na jakich ustaleniach będą sprzedawać prywatne produkty lokalne.